Ik zit hier dus dagelijks te schelden op de IMac waarmee ik ook deze column nu weer aan het schrijven ben. Waarom heb ik het kreng eigenlijk ooit gekocht en erop overgestapt?? Een Mac was toch voor freaks in de beeld- en geluidindustrie? Met een andere aanpak, dure en niet compatibele software en ga zo maar door…Maar ik ben dus wel voor de bijl gegaan.
Ik heb eens na zitten denken hoe het zover gekomen is. Ik vond een Mac altijd prachtig qua ontwerp (eye-candy) maar het zou echt niet in me opkomen om mijn gehele ‘Mantor Incorporated Limited Headquarters’ daarop over te zetten.
En toen kreeg ik een paar jaar geleden een IPhone als kerstgeschenk. Wat een heerlijk apparaat om mee te werken. Die werd dus al snel aangevuld met een IPAd en dat is helemaal een heerlijk ding.
Toen dus de vervanging van de desktop PC aanstaande was ging ik ook serieus de IMac meenemen in de overweging. Want als de IPhone en IPad een voorproefje waren van de IMac….kom maar op!
En dat…is dus niet zo. Wat een ellendebak! Onlogische manier om je bestanden te kijken. Foto’s even snel screenen een ramp. Knippen en plakken kun je beter met een Pritt stift en zo kan ik nog wel even doorgaan. Als je erover klaagt bij Applefielen krijg je de opmerking ‘ja, dan snap je het niet…’ Hoezo moet ik iets snappen?? Ik heb een bovengemiddeld IQ en dat ding zou toch intuïtief zijn? Wat moet ik er verder aan gaan snappen dan??
Maar goed…het is te laat en met mijn positieve levenshouding probeer ik er nog wat uit te halen (je moet toch wat om het recht te lullen)
Qua marketing is het heel slim geweest. Want de laatste jaren is de verkoop van IMac’s en MacBooks’s explosief gestegen. En het gebruik van de IPhone en IPad heeft daar een grote bijdrage aan geleverd.
En daar komt dan het moment dat u er wat mee kunt met deze wetenschap (en ik mijn plicht weer vervuld heb om u een nuttige boodschap mee te geven).
U zit op dit moment in complexe portfolio ontwikkelingen. De aanbieding die u aan uw klant kunt doen wordt steeds complexer en omvangrijker. Dat zorgt er ook voor dat de beslissing steeds langer uitgesteld wordt of, nog erger, opgeschort. Misschien moet u in uw strategie ook maar eens opnemen dat u niet direct voor de hoofdprijs gaat. Maar eerst maar eens even ‘insluipen’ met een wat kleinere oplossingen of deel oplossing. Een product of dienst die u perfect beheerst en waarvan u zeker weet dat uw klant daar heel enthousiast van wordt.
(krijg net weer even van mijn ‘heerlijke’ IMac het bericht dat de netwerkverbinding verbroken is. Prachtig draaiend rondje in beeld en Word staat vast….maar dat terzijde)
En dan stoomt u ze gaar voor die hele grote oplossing. Want ze hebben de ervaring met u en die is prima. Uw klant neemt natuurlijk ook veel makkelijker een beslissing over een klein (deel) projectje. U zit binnen, bent in gesprek en ze zijn enthousiast over hetgeen u geleverd heeft. De volgende stap is dan een kleine moeite. Dus…
Enfin…denk er maar even over na en kijk wat u er mee kunt. Uiteraard heeft u dan nog een traject anders in te vullen…en dat is zorgen dat die ‘grote’ oplossing, die u te zijner tijd naar binnen schuift’ ook aan de verwachtingen voldoet. En dus, om naar even een flauwe woordgrap tot besluit te maken, uw klant niet achter te laten zoals ik en mijn IMac…’ it does not do the Job..’
